تولید و بررسی خصوصیات فیلمهای بر پایه آگار کربوکسی متیلهشده برای استفاده در بستهبندی محصولات غذایی
دوره 22، شماره 1، فروردین و اردیبهشت 1405، صفحه 1-16
https://doi.org/10.22067/ifstrj.2026.95783.1488
فریده فلاحتگر، آریا باباخانی، اسحق زکی پور رحیم آبادی، هانیه رستمزاد
چکیده این مطالعه بهمنظور تعیین ویژگیهای فیلمهای کربوکسی متیل آگار با استفاده از عوامل اتصال عرضی شامل اسید سیتریک، بتا-سیکلودکسترین و پلیاتیلن گلیکول انجام شد. پنج نوع فیلم با عوامل اتصال دهنده عرضی مختلف تهیه گردید. در این تحقیق، ویژگیهای مورفولوژیکی، زاویه تماس و خواص حرارتی فیلمها برای استفاده در بستهبندی مواد غذایی مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج زاویه تماس نشان داد که فیلم بهینه، متشکل از کربوکسی متیل آگار همراه با پلیاتیلن گلیکول، اسید سیتریک و بتا-سیکلودکسترین، زاویه تماس بالاتری نسبت به سایر فیلمها نشان داد. آگارز با موفقیت کربوکسی کتیله شده و میزان کریستاله شدن آن کاهش یافته و این امر سبب افزایش انعطافپذیری و بهبود خواص سدکنندگی فیلمها گردید. دمای گذار شیشهای به 82.02 درجه سانتیگراد رسید که نشاندهنده افزایش سختی ساختاری و کاهش جذب آب است که با آنالیز DSC تأیید گردید. این تحقیق نشان داد که فیلم بر پایه آگار کربوکسی متیله شده پتانسیل قابل توجهای بهعنوان جایگزین بستهبندی سازگار با محیطزیست دارد.
بررسی خصوصیات کیفی و پروفایل اسید چرب پنیر سیاهمزگی غنیشده با روغن ماهی ریزپوشانیشده
دوره 17، شماره 5، آذر و دی 1400، صفحه 761-772
https://doi.org/10.22067/ifstrj.v18i1.87590
انسیه نجات پیرسرایی، اسحق زکی پور رحیم آبادی، آریا باباخانی، الهام امین پور دافچاهی
چکیده این تحقیق بهمنظور بررسی ارزش تغذیهای و پروفایل اسید چرب پنیر سیاهمزگی غنیشده با اسیدهای چرب امگا-3 روغن ماهی انجام گردید. برای این منظور، ابتدا پروسه ریزپوشانیکردن روغن ماهی با پروتئین آبپنیر با نسبتهای 2:1 صورت پذیرفت و روغن ریزپوشانیشده در پروسه تولید پنیر سیاهمزگی به آن اضافه گردید. تیمارهای تحقیق شامل تیمار شاهد و تیمارهای حاوی روغن ریزپوشانیشده، بهترتیب تیمار 1 (5/0 درصد) و تیمار 2 (1 درصد) بودند. در این تحقیق، بررسی پروفایل اسید چرب، شاخصهای پراکسید، تیوباربیتوریک اسید و همچنین آنالیز حسی انجام شد. مجموعاً تعداد 22 نوع اسیدچرب در نمونههای پنیر سیاهمزگی شناسایی گردید. نسبت اسیدهای چرب غیراشباع به اسیدهای چرب اشباع در تیمارهای 1 و 2 بهترتیب 78/0 و 83/0 اندازهگیری گردید. محتوای ایکوزاپنتاانوئیک اسید و دوکوزاهگزاانوئیک اسید بهترتیب در تیمار 1 (09/0 و 16/0درصد) و تیمار 2 (16/0 و 47/0 درصد) بهطور معنیداری بیشتر از تیمار شاهد (06/0 و 04/0 درصد) بود (05/0p<). محتوای تیوباربیتوریک اسید در تمامی نمونهها بسیار پایینتر از حد مجاز آن بود. ارزیابی حسی نمونههای شاهد و تیمارهای غنیشده پنیر سیاهمزگی نشان داد که تمامی پنیرها از مطلوبیت کل قابلقبولی برخوردار بودند.
تاثیر غنیسازی با پودر پروتئین ماهی کپور نقرهای (Hypophthalmichthys molitrix) بر پروفایل اسید آمینه، ترکیبات شیمیایی و خصوصیات حسی بیسکویت
دوره 17، شماره 4، مهر و آبان 1400، صفحه 559-568
https://doi.org/10.22067/ifstrj.v17i5.87661
الهام امین پور دافچاهی، اسحق زکی پور رحیم آبادی، هانیه رستمزاد، انسیه نجات پیرسرایی
چکیده هدف این پژوهش بررسی کیفیت تغذیهای و خصوصیات حسی بیسکوئیت غنی شده با پودر پرتئین ماهی کپور نقرهای (H. molitrix) میباشد. تیمارهای تحقیق شامل: بیسکوئیت تولید شده از 100 درصد آرد گندم (100:0 نسبت آرد گندم به پودر پروتئینی ماهی) بهعنوان تیمار شاهد، بیسکوئیت حاوی 5/2 درصد پودر پروتئینی ماهی (5/5:2/97) با عنوان تیمار 1 و بیسکوئیت حاوی 0/5 درصد پودر پروتئینی ماهی (0/0:5/95) با عنوان تیمار 2، بودند. برای تهیه پودر پروتئین ماهی از پروسه چرخ کردن، مخلوط کردن با آب، حرارت دادن همراه با همزدن مداوم، سانتریفوژ کردن و خشک کردن انجمادی استفاده گردید. بررسی پروفایل اسید آمینه، محتوای پراکسید، TBA، ترکیبات شیمیایی و ارزیابی حسی بیسکوئیت طی 3 ماه نگهداری در دمای اتاق ارزیابی شد. در نتایج آنالیز پروفایل اسید آمینه پودر پروتئین ماهی و بیسکوئیت، 17 نوع اسیدآمینه شناسایی گردید. مجموع کل محتوای اسید آمینه موجود در پودر پروتئین ماهی 19/975 میلیگرم در یک گرم نمونه و مقدار کل اسیدهای آمینه ضروری و غیرضروری در تیمار شاهد 51/36 میلیگرم در یک گرم بود که با افزودن پودر پروتئین ماهی به بیسکوئیت جهت غنیسازی در سطح 5/2 و 5 درصد این مقدار بهترتیب به 91/50 و 37/67 میلیگرم در یک گرم نمونه افزایش یافت. ارزیابی شاخصهای حسی نمونههای بیسکوئیت اختلاف معنیداری را بین تیمار شاهد و تیمارهای غنیسازی شده با پودر پروتئین ماهی نشان نداد.
تاثیر محلولهای نمک و شکر بر روی خصوصیات کیفی، میکروبی و حسی فیش فینگر ماهی فیتوفاگ (Hypophthalmichthysmolitrix) طی نگهداری در یخچال
دوره 16، شماره 2، خرداد و تیر 1399، صفحه 193-205
https://doi.org/10.22067/ifstrj.v16i2.81835
مهری ذوالفقاری، اسحق زکی پور رحیم آبادی، مهین ریگی، مجید علیپور
چکیده هدف این مطالعه بررسی اثر نگهدارندگی محلولهای نمک- شکر بر کیفیت فیش فینگرهای تهیه شده از فیله کپور نقرهای هنگام نگهداری در یخچال (˚C4) بود. برای این منظور، ابتدا فیلهها با محلولهای رقیق 10 درصد نمک و شکر تیمار گردیده و پس از آن، اقدام به تهیه فیش فینگر گردید. تیمارهای تحقیق عبارت بودند از: فیش فینگرهای بدون تیمار با محلول نمک و شکر (شاهد)، فیش فینگرهای تیمار شده با محلول نمک/ شکر (به نسبت 50:50، تیمار 1)، فیش فینگرهای تیمار شده با محلول نمک/ شکر (به نسبت 25:75، تیمار 2) و فیش فینگرهای تیمار شده با محلول نمکی (تیمار 3). نمونهها سپس در بستههای پلاستیکی بستهبندی شده و به مدت 15 روز در یخچال نگهداری گردیدند. شاخصهای شیمیائی، میکروبی (TVCو PTC) و ارزیابی حسی (بافت، بو، طعم، رنگ و مطلوبیت کل) در روزهای صفر، 3، 6، 9، 12 و 15 اندازهگیری گردیدند.نتایج نشان دادند که مقدار پراکساید، تیوبابیتوریک اسید و مجموع بازهای نیتروژنی فرار در همه تیمارها بهطور معنیداری افزایش یافت (05/0p<). نمونههای تیمار شده با محلول شکر دارای مقدار TBA اولیه کمتری در مقایسه با سایر نمونهها بودند. کمترین میزان بار باکتریایی کل در روز 15ام نگهداری در یخچال در تیمار شماره 2 مشاهده گردید (8/5 Log CFU/g). مقادیر بار باکتریایی در تمامی تیمارها تا پایان روز 15 ام، از حد قابل قابل پیشنهادی، تجاوز نکرد. بر اساس نتایج اخذ شده، تیمار محصولات شیلاتی با محلولهای نمک و شکر، باعث افزایش زمان ماندگاری آنها میگردد. همچنین، بر اساس نتایج حاصل از ارزیابی حسی، تیمار شماره 2 بهعنوان بهترین تیمار به لحاظ مقبولیت فاکتورهای حسی توسط ارزیابها انتخاب گردید. زمان ماندگاری مطلوب برای تیمار 2، 15 روز تعیین گردید.
