مینا سیف زاده؛ علی اصغر خانی پور
چکیده
این پروژه با هدف بررسی امکان استفاده از 4 هگزیل رزورسینول برای جلوگیری از ایجاد لکه سیاه در میگوی پرورشی انجام شد. برای اجرای این پروژه دو تیمار شامل میگوی غوطهورشده در غلظت 15/0% 4 هگزیل رزورسینول بهمدت 10 دقیقه و میگوی شاهد در نظر گرفته شد. بهمدت 6 ماه در سردخانه 18- درجه سلسیوس نگهداری شدند. کیفیت نمونهها با استفاده از آزمایشات باکتریایی، ...
بیشتر
این پروژه با هدف بررسی امکان استفاده از 4 هگزیل رزورسینول برای جلوگیری از ایجاد لکه سیاه در میگوی پرورشی انجام شد. برای اجرای این پروژه دو تیمار شامل میگوی غوطهورشده در غلظت 15/0% 4 هگزیل رزورسینول بهمدت 10 دقیقه و میگوی شاهد در نظر گرفته شد. بهمدت 6 ماه در سردخانه 18- درجه سلسیوس نگهداری شدند. کیفیت نمونهها با استفاده از آزمایشات باکتریایی، شیمیایی و حسی موردارزیابی قرار گرفت. این پروژه در 3 تکرار انجام شد. آلودگی به باکتریهای سودوموناس، ویبریو پاراهمولیتیکوک، اشریشیا کلی و باکتریهای تولیدکننده دیسولفید هیدروژن در نمونههای آزمایشی و شاهد مشاهده نشد. فاکتورهای پراکسید، تیوباربیتوریک اسید، اسید چرب آزاد، تریمتیل آمین در میگوی آزمایشی در مقایسه با شاهد تفاوت معنیدار داشتند (05/0.(P براساس آنالیز واریانس دوطرفه در پارامترهای حسی شامل رنگ (ملانوزیز)، بو، چشمها، گوشت، سرسینه و دم، پاها، پوستهها و شاخکها در میگوی آزمایشی در مقایسه با شاهد تفاوت معنیدار مشاهده شد (05/0 (P
صلاح فهیمی نیا؛ لطفعلی ناصری
چکیده
بهمنظور حفظ کیفیت میوهها و افزایش عمر ماندگاری آنها، تحقیقات وسیعی در زمینه روشهای بستهبندی بهویژه کاربرد نانومواد در بستهبندی صورت گرفته است. با در نظر گرفتن ماندگاری پایین میوه آلو، در این پژوهش به بررسی اثرات استفاده از چهار نوع ظروف نانوکامپوزیتی بر حفظ خواص کیفی و افزایش عمر ماندگاری میوه آلو رقم سانتارزا در مقایسه ...
بیشتر
بهمنظور حفظ کیفیت میوهها و افزایش عمر ماندگاری آنها، تحقیقات وسیعی در زمینه روشهای بستهبندی بهویژه کاربرد نانومواد در بستهبندی صورت گرفته است. با در نظر گرفتن ماندگاری پایین میوه آلو، در این پژوهش به بررسی اثرات استفاده از چهار نوع ظروف نانوکامپوزیتی بر حفظ خواص کیفی و افزایش عمر ماندگاری میوه آلو رقم سانتارزا در مقایسه با ظروف پلیاتیلنی معمولی، طی دو زمان انبارداری در قالب آزمایش فاکتوریل بر پایه طرح کاملاً تصادفی پرداخته شد. بدین منظور ظروف حاوی میوههای آلو بهمدت 45 روز تحت شرایط دمایی 1±1 درجه سانتیگراد و رطوبت نسبی5 ±90 درصد نگهداری شدند. بعد از طی 22 و 45 روز بعد از انبارداری، شاخصهای کیفی مختلف میوه از قبیل فعالیت آنتیاکسیدان کل، میزان اسید آسکوربیک (ویتامین ث)، مواد جامد محلول کل، اسیدیته، اسیدیته قابل تیتر، سفتی بافت، درصد کاهش وزن میوه و میزان پوسیدگی میوه اندازهگیری شد. نتایج نشان داد که کاربرد بستههای نانو در مقایسه با ظروف پلیاتیلنی معمولی، بهطور معنیداری )01/0 (P≤ موجب حفظ خواص کیفی میوه در طی دوره انبارداری شد و بهمیزان قابلتوجهی طول عمر پس از برداشت میوه آلو را افزایش داد، بهطوریکه بیشترین فعالیت آنتیاکسیدان، ویتامین ث، اسیدیته، اسیدیته قابلتیتر، سفتی بافت و کمترین درصد کاهش وزن میوه و میزان پوسیدگی در بستههای نانوکامپوزیتی مشاهده گردید. طبق این نتایج، استفاده از بستههای نانوذرات نقره در افزایش حفظ کیفیت آلو در طول دوره انبارداری مؤثرتر بودند.
