تأثیر پودر جودوسر جوانهزده بهعنوان جایگزین آرد برنج بر ویژگیهای فیزیکوشیمیایی، بافتی و حسی کیک اسفنجی بدون گلوتن
دوره 22، شماره 5، آذر و دی 1405، صفحه 557-578
https://doi.org/10.22067/ifstrj.2026.98858.1582
علاء حسین علاوى علاوى، فخرالدین صالحی، امیر دارایی گرمهخانی
چکیده این مطالعه تأثیر جایگزینی آرد برنج با پودر جودوسر جوانهزده را در سطوح مختلف (۰ تا ۱۰۰ درصد) بر ویژگیهای فیزیکوشیمیایی، بافتی و حسی کیک برنجی بدون گلوتن ارزیابی کرد. آنالیز رئولوژیکی، رفتار سودوپلاستیک را نشان داد؛ بهطوریکه با افزایش سرعت برشی، ویسکوزیته ظاهری کاهش یافت، در حالیکه مقادیر بالاتر پودر جودوسر جوانهزده منجر به افزایش ویسکوزیته خمیر شد. افزودن پودر جودوسر جوانهزده منجر به کاهش شاخص روشنایی در خمیر و کیک شد که کمترین میزان روشنایی در نمونه ۱۰۰ درصد جودوسر ثبت گردید. شاخص زردی خمیر با افزایش جایگزینی بهطور معنیداری افزایش یافت، در حالیکه شاخص قرمزی روند ثابتی نشان نداد. جایگزینی با جودوسر بهطور معنیداری وزن کیک را افزایش و افت پخت را کاهش داد. با این حال، تأثیر آماری معنیداری بر حجم یا دانسیته کیک نداشت. کیکهای تهیهشده با سطوح بالاتر پودر جودوسر جوانهزده، مقدار رطوبت (از ۱۷/۹۳ به ۲۱/۷۶ درصد) و خاکستر (از ۱/۰۸ به ۲/۰۸ درصد) بیشتری نشان دادند که بازتابدهنده غنای تغذیهای آرد جوانهزده است. بیشترین اسیدیته (0.83 درصد) و کمترین pH (6.73) در نمونه تهیهشده با ۱۰۰ درصد پودر جودوسر جوانهزده ثبت شد. با افزایش سطح جایگزینی پودر جودوسر جوانهزده، محتوای فنل کل و ظرفیت آنتیاکسیدانی کیکها نیز به تناسب افزایش یافت. محتوای پروتئین کیکهای نهایی نیز بهطور متناسب افزایش یافت (تا ۴/۴۹ درصد در نمونه ۱۰۰ درصد جودوسر)، در حالیکه محتوای چربی در تمامی فرمولاسیونها نسبتاً ثابت باقی ماند. افزایش سطوح جایگزینی باعث افزایش سختی پوسته کیک شد (از ۰/۰۴ نیوتن به ۰/۵۵ نیوتن)، در حالیکه نتایج تحلیل پروفیل بافت (TPA) تغییر معنیداری را در سفتی یا انسجام مغز کیک نشان نداد. ارزیابی حسی نشان داد که جایگزینی تا ۷۵ درصد بدون تأثیر منفی بر عطر، طعم، بافت یا پذیرش کلی قابلقبول است، اگرچه سطوح بالاتر جایگزینی، تأثیر منفی بر رنگ پوسته و مغز کیک داشت.
بررسی اثر اسیدهای آلی (آسکوربیک، سیتریک، مالیک و تارتاریک) در غلظتهای مختلف بر ویسکوزیته و خصوصیات رئولوژیکی صمغ دانه بالنگو
دوره 21، شماره 2، خرداد و تیر 1404، صفحه 165-178
https://doi.org/10.22067/ifstrj.2025.88385.1337
فخرالدین صالحی، مریم تشکری، کیمیا ثمری
چکیده علم رئولوژی کاربردهای زیادی در فرآوری و انتقال مواد غذایی دارد. بررسی قوام و رفتار جریان هیدروکلوئیدها در حضور ترکیبات مختلف بهدلیل خواص ساختاری و بافتی که در مواد غذایی ایجاد میکنند، بسیار مهم است. از اسیدهای آلی خوراکی آلی مانند اسید مالیک، اسید سیتریک، اسید آسکوربیک و اسید تارتاریک برای کنترل pH در برخی از محصولات غذایی استفاده میشود. در این مطالعه اثر این چهار اسید آلی خوراکی بر ویسکوزیته و رفتار رئولوژیکی محلول صمغ دانه بالنگو بررسی شد. برای تهیه محلولهای مورد استفاده جهت آزمایشهای رئولوژیکی، 0.2 درصد (وزنی/حجمی) از پودر صمغ دانه بالنگو درون محلول تهیه شده از هر اسید در دو غلظت 0.5 و 1 درصد، توسط همزن مغناطیسی بهصورت کامل حل شد. برای اندازهگیری خصوصیات رئولوژیکی محلولهای حاوی اسید و صمغ دانه بالنگو، از یک ویسکومتر چرخشی استفاده شد. یافتههای این مطالعه نشان داد که ویسکوزیته ظاهری محلول صمغ دانه بالنگو با افزایش سرعت برشی کاهش مییابد. علاوه بر این، ویسکوزیته ظاهری محلول صمغ دانه بالنگو با افزایش غلظت اسیدهای آلی کاهش یافت. بیشترین کاهش ویسکوزیته مربوط به محلول حاوی 1 درصد اسید سیتریک و کمترین آن مربوط به اسید تارتاریک با غلظت 0.5 درصد بود. مدل قانون توان بهترین مدل برای توصیف رفتار محلولهای صمغ دانه بالنگو حاوی اسیدهای آلی بود. نتایج براش دادههای سرعت برشی-تنش برشی محلول شاهد صمغ دانه بالنگو نشان داد که مجموع مربعات خطا مدلهای قانون توان، بینگهام، هرشل بالکلی و کاسون بهترتیب برابر 0.0016، 0.0870، 0.0016 و 0.0231 است. با افزایش درصد اسید، ضریب قوام نمونهها کاهش یافت. نمونههای حاوی 1% اسید سیتریک دارای کمترین ضریب قوام و نمونههای حاوی 0.5% اسید مالیک دارای بیشترین ضریب قوام بودند. با افزودن اسید به محلول صمغ دانه بالنگو، شاخص رفتار جریان اکثر نمونهها افزایش یافت.
تأثیر زمان جوانهزدن نخود بر ویژگیهای فیزیکوشیمیایی، بافتی، حسی و فنل کل فلافل تهیه شده از آرد نخود جوانهزده
دوره 20، شماره 6، بهمن و اسفند 1403، صفحه 105-118
https://doi.org/10.22067/ifstrj.2024.88550.1339
کیمیا گوهرپور، فخرالدین صالحی، امیر دارایی گرمهخانی
چکیده فلافل یک محصول ارزان قیمت و مغذی است که حاوی مواد گیاهی مختلف، ویتامین، فیبرهای غذایی و ترکیبات فنلی است. هدف از این مطالعه بررسی تأثیر زمان جوانه زدن بر ویژگیهای فیزیکوشیمیایی آرد نخود جوانهزده بود. همچنین اثرات زمان جوانه زدن بر ویژگیهای فیزیکوشیمیایی و خصوصیات حسی فلافل تهیه شده از آرد نخود جوانهزده مورد بررسی قرار گرفت. یافتههای این تحقیق نشان داد که فرآیند جوانه زدن بهطور معنیداری مقدار فنل کل (از 284.17 به 720.98 میکروگرم اسید گالیک در گرم خشک)، ظرفیت آنتیاکسیدانی (از 77.55 درصد به 93.35 درصد) و قرمزی (از 7.65 به 11.39) آرد نخود را افزایش میدهد (0.05>p). در حالیکه روشنایی (از 70.81 به 57.07) و زردی (از 43.71 به 25.62) آرد نخود بهطور معنیداری کاهش یافت (0.05>p). محتوای فنل کل و ظرفیت آنتیاکسیدانی فلافلهای تهیه شده از آرد نخود جوانهزده به مدت دو روز (48 ساعت) بهطور معنیداری بیشتر از فلافل تهیه شده از آرد نخود جوانه نزده بود (0.05>p). حجم نمونههای فلافل تهیه شده از آرد نخود جوانه نزده، جوانهزده بهمدت یک روز و جوانهزده بهمدت دو روز بهترتیب برابر 18.75، 16.60 و 15.40 سانتیمتر مکعب بود. کمترین مقدار جذب روغن مربوط به نمونه تهیه شده از نخود جوانهزده بهمدت دو روز بود (0.05>p). فرآیند جوانه زدن تأثیر معنیداری بر سفتی، انسجام و قابلیت جویدن فلافلها نداشت (0.05<p). در مجموع، استفاده از آرد نخود جوانهزده بهمدت یک روز (24 ساعت) برای تولید فلافل بهدلیل بهترین طعم، بیشترین امتیاز پذیرش کلی، محتوای بالای ترکیبات فنلی، ظرفیت آنتیاکسیدانی بالا و جذب کمتر روغن، توصیه میشود.
بررسی پیشتیمارهای فراصوت و پوششدهی با صمغهای مرو و گزانتان بر کیفیت، ترکیبات فنلی، فعالیت آنتیاکسیدانی و خصوصیات حسی زغالاخته خشکشده به روش فروسرخ
دوره 20، شماره 5، آذر و دی 1403، صفحه 559-572
https://doi.org/10.22067/ifstrj.2024.86757.1315
معین اینانلودوقوز، فخرالدین صالحی، مصطفی کرمی، اشرف گوهری اردبیلی
چکیده خشککردن باعث افزایش مدت ماندگاری مواد غذایی میشود و خشککن فروسرخ زمان و هزینه فرآیند خشککردن را کاهش میدهد. در این مطالعه اثر تیماردهی با فراصوت همراه با پوششدهی بر فرآیند خشکشدن زغالاخته توسط خشککن فروسرخ بررسی شد. ابتدا تأثیر توان اعمال شده توسط دستگاه فراصوت در سه سطح 0، 75 و 150 وات و اثر دمای فراصوت در سه سطح C°20، C°40 و C°60 بر آبگیری مجدد و شاخص تغییرات کلی رنگ زغالاخته خشکشده بررسی شد. سپس اثر پوششدهی با صمغهای گزانتان و دانه مرو بر حفظ ترکیبات فنلی، فعالیت آنتیاکسیدانی و خصوصیات حسی محصول ارزیابی گردید. متوسط زمان خشک شدن زغالاخته بدون پوشش، پوشش داده شده با صمغ گزانتان و صمغ دانه مرو بهترتیب برابر 62 دقیقه، 48/7 دقیقه و 48/4 دقیقه بود. تیمارهای بررسیشده (توان فراصوت، دمای فرآیند و نوع پوشش) در این پژوهش تأثیر معنیداری بر تغییر آبگیری مجدد محصول خشکشده نداشتند. پیشتیمار فراصوت در هر دو توان 75 و 150 وات سبب کاهش تغییرات کلی رنگ شد که حاکی از بهبود رنگ و جلوگیری از تغییر رنگ و کاهش بازارپسندی میباشد. میزان تغییرات رنگ در نمونههای بدون پوشش، با پوشش صمغ گزانتان و صمغ دانه مرو برابر با 26/71، 26/02 و 31/36 بود که تفاوت معنیداری بین آنها وجود نداشت (0/05<p). استفاده از صمغ دانه مرو باعث حفظ بیشتر ترکیبات فنلی و آنتیاکسیدانی شد. مقدار فنل کل زغالاخته تازه (خشک نشده)، و نمونههای خشکشده بازاری، بدون پوشش، با پوشش صمغ گزانتان و با پوشش صمغ دانه مرو بهترتیب برابر 23/0، 4/7، 8/0، 9/8 و 12/1 میلیگرم گالیک اسید در گرم بودند و نمونه بازاری اختلاف معناداری با سایر نمونههای خشک شده توسط فروسرخ داشت (0/05>p). از نظر ارزیابهای حسی، نمونه پوشش داده شده با صمغ دانه مرو بهترین نمونه بود و بیشترین امتیاز ویژگیهای حسی و پذیرش کلی، مربوط به این نمونه بود.
اثر تیماردهی با امواج مایکروویو بر خصوصیات فیزیکوشیمیایی و کارایی فرآیند خشک شدن آلبالو
دوره 20، شماره 2، خرداد و تیر 1403، صفحه 339-350
https://doi.org/10.22067/ifstrj.2023.83605.1272
فخرالدین صالحی، معین اینانلودوقوز، سارا قزوینه، پریسا مرادخانی
چکیده آلبالو خشکشده ماندگاری زیادی دارد و میتواند جایگزین خوبی برای میوه تازه باشد. در این پژوهش اثر اعمال پیشتیمار مایکروویو بر محتوای فنل کل، زمان خشکشدن، ضریب نفوذ مؤثر رطوبت، شاخص تغییرات رنگ کلی، چروکیدگی و آبگیری مجدد آلبالو بررسی و سینتیک خشک شدن آن مدلسازی شد. برای اعمال پیشتیمار مایکروویو، آلبالوها بهمدت 0، 30، 60، 90 و 120 ثانیه داخل دستگاه مایکروویو قرار گرفتند و بعد از خروج از دستگاه، بهصورت لایهنازک داخل خشککن با دمای 70 درجه سلسیوس قرار گرفتند. نتایج این پژوهش نشان داد که تیمار مایکروویو، بهصورت معنیداری سبب افزایش سرعت خروج رطوبت از آلبالوها، افزایش ضریب نفوذ مؤثر رطوبت و در نتیجه باعث کاهش زمان خشککردن آلبالوها شد (0/50>p). با افزایش زمان تیمار مایکروویو از صفر به 120 ثانیه، میانگین زمان خشک شدن آلبالوها در خشککن 32 درصد کاهش یافت. همچنین با افزایش زمان تیمار مایکروویو از صفر به 120 ثانیه، متوسط ضریب نفوذ مؤثر رطوبت 85 درصد افزایش یافت (0/50>p). حداکثر مقدار فنل مربوط به نمونه تیمار شده با مایکروویو بهمدت 90 ثانیه بود. با افزایش اعمال تیمار مایکروویو، شاخص تغییرات رنگ نمونهها افزایش یافت، البته این تغییر معنیدار نبود (0/50<p). با اعمال بیش از 60 ثانیه مایکروویو، به علت افزایش سرعت خروج رطوبت از نمونه و کاهش زمان خشک شدن، چروکیدگی نمونهها نیز بهصورت معنیداری کاهش یافت (0/50>p). زمان اعمال امواج مایکروویو تأثیر معنیداری بر آبگیری مجدد آلبالوهای خشکشده نداشت. مدل پیج بهعنوان مدل مناسب برای پیشبینی کننده تغییرات نسبت رطوبت تحت شرایط مورد آزمایش انتخاب شد. در مجموع، اعمال 120ثانیه مایکروویو پیش از فرآیند خشککردن آلبالو بهدلیل حفظ ترکیبات فنلی، افزایش سرعت انتقال جرم و کاهش زمان خشککردن، توصیه میشود.
بررسی فرآیند خشک شدن موسیلاژ دانه مرو (Salvia macrosiphon L.) با اشعه فروسرخ
دوره 17، شماره 4، مهر و آبان 1400، صفحه 595-604
https://doi.org/10.22067/ifstrj.2021.37997
غزاله امینی، فخرالدین صالحی، مجید رسولی
چکیده دانههای مرو دارای مقادیر قابلتوجهی صمغ با خواص عملکردی مناسب هستند که بعد از استخراج از دانهها (موسیلاژ) و خشک کردن، میتوانند در فرمولاسیون محصولات مختلف استفاده شوند. در این مطالعه جهت خشککردن موسیلاژ دانه مرو، از روش پرتودهی فروسرخ استفاده گردید. اثر توان لامپ فروسرخ (150، 250 و 375 وات)، فاصله نمونه از لامپ (4، 8 و 12 سانتیمتر) و ضخامت موسیلاژ (5/0، 0/1 و 5/1 سانتیمتر) بر سینتیک خشکشدن موسیلاژ دانه مرو موردبررسی قرار گرفت. نتایج خشککردن موسیلاژ دانه مرو با روش فروسرخ نشان داد با افزایش توان لامپ و کاهش فاصله نمونهها از منبع حرارتی، زمان خشککردن کاهش مییابد. با افزایش فاصله لامپها از 4 به 12 سانتیمتر، میانگین زمان خشک شدن موسیلاژ دانه مرو از 04/72 دقیقه به 81/160 دقیقه افزایش یافت. با افزایش ضخامت نمونهها از 5/0 به 5/1 سانتیمتر، میانگین زمان خشک شدن موسیلاژ دانه مرو از 59/55 دقیقه به 67/173 دقیقه افزایش یافت. این فرآیند توسط یک شبکه عصبی مصنوعی با چهار ورودی (زمان پرتودهی، توان لامپ، فاصله لامپ و ضخامت) و 2 خروجی (مقدار رطوبت (MC) و نسبت رطوبت (MR)) مدلسازی شد. نتایج مدلسازی به روش شبکه عصبی مصنوعی نشان داد شبکهای با تعداد 8 نرون در یک لایه پنهان و با استفاده از تابع فعالسازی سیگموئیدی میتواند مقدار رطوبت و نسبت رطوبت موسیلاژ دانه مرو طی خشککردن در سامانه فروسرخ را در زمانهای مختلف پیشگویی نماید (974/0r= برای مقدار رطوبت و 997/0r= برای نسبت رطوبت).
ارزیابی تجربی و مدلسازی انتقال جرم طی خشک کردن مادون قرمز به
دوره 12، شماره 6، بهمن و اسفند 1395، صفحه 758-766
https://doi.org/10.22067/ifstrj.v12i6.61732
محمدامین مهرنیا، آیگین باشتی، فخرالدین صالحی
چکیده در این تحقیق بررسی تجربی و مدلسازی انتقال جرم در طی خشک کردن مادون قرمز به مورد مطالعه قرار گرفت. در بخش تجربی، اثرات شرایط مختلف خشک کردن مانند توان پرتودهی مادن قرمز (W 375-150) و فاصله منبع مادون قرمز (cm 15-5) بر روی ویژگیهای خشک کردن به مورد ارزیابی قرار گرفت. هر دو عامل توان پرتودهی و فاصله بر روی زمان خشک کردن قطعات به تأثیرگذار بودند. نسبتهای رطوبت بر روی 8 مدل ریاضی مختلف با استفاده از آنالیز رگرسیون غیرخطی برازانده شد. نتایج رگرسیون نشان داد که مدل رگرسیونی به شکل رضایتبخشی رفتار خشک کردن را توصیف میکند. ضریب انتشار رطوبت مؤثر با افزایش توان در دامنه 15/1 تا m2/s 8-10 ×72/3 افزایش یافت. افزاش توان مادن قرمز اثر منفی بر روی ΔE داشته و با افزایش توان پرتو دهی مقدار آن کاهش یافت. مقادیر کروما و هیو بهترتیب در دامنههای 8/43 تا 99/46 و °82/80 تا °14/86 قرار داشت.
شفافسازی آبنارنج با استفاده از اولترافیلتراسیون: بهینهسازی شار تراوه و مقاومت گرفتگی با روش سطح پاسخ
دوره 12، شماره 3، مرداد و شهریور 1395، صفحه 350-361
https://doi.org/10.22067/ifstrj.v12i3.45562
محمدمهدی سیدآبادی، مهدی کاشانی نژاد، علیرضا صادقی ماهونک، یحیی مقصودلو، فخرالدین صالحی
چکیده کدورت آبنارنج بعد از آبگیری بر روی کیفیت، ماندگاری و تغلیظ آبمیوه مؤثر است. بنابراین شفافسازی آبمیوه یک فرآیند مهم در صنعت فرآوری میوه است. هدف از این پژوهش بررسی پارامترهای عملیاتی غشاء شامل فشار (220-120 کیلوپاسکال) و دما (35-25 درجه سانتیگراد) بر شار تراوه و مقاومت هیدرولیک در حین شفافسازی غشایی آبنارنج بود. روش سطح پاسخ برای بهینهسازی پارامترهای عملیاتی استفاده شد. نتایج آزمایشات نشان داد با افزایش دما شار تراوه افزایش یافت، اما مقاومت هیدرولیک کل (RT)، مقاومت پلاریزاسیون تغلیظ (Rcp) و مقاومت لایه ژل (Rg) در این شرایط کاهش یافت. شار تراوه، مقاومت غشاء (Rm)، RT، Rcp و شاخص گرفتگی با افزایش فشار افزایش یافت. شاخص گرفتگی و Rm رفتار متفاوتی را با توجه به تغییرات دما نشان دادند. نتایج بهینهسازی فرآیند نشان داد بهترین شرایط برای به حداکثر رساندن شار تراوه و بهحداقل رساندن شاخص گرفتگی و RT در دمای 35 درجه سانتیگراد و 120 کیلوپاسکال با حداکثر مطلوبیت 761/0 بهدست میآید.
