بررسی برهم‎کنش آنتی‎اکسیدانی ترکیب عصاره‎های چای سبز و رزماری

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

الهام رنجبر ندامانی ¹

علیرضا صادقی ماهونک ²

محمد قربانی

مهدی کاشانی نژاد ³

¹ دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

² دانشگاه

³ دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان.

https://doi.org/10.22067/ifstrj.v10i3.38007

چکیده

هدف از مطالعه حاضر بررسی و مقایسه ویژگی‎های آنتی‎اکسیدانی و انواع بر‎هم‎کنش (سینرژیسم و آنتاگونیسم) عصاره‎های چای سبز و رزماری بود. نتایج حاصل از آزمون‎های اندازه‎گیری ترکیبات فنلی کل، مهار رادیکال آزاد DPPH، ظرفیت آنتی‎اکسیدانی کل، قدرت احیاء‎کنندگی و آزمون توانایی جلوگیری از اکسیداسیون روغن سویا نشان داد که عصاره چای سبز به شکل معنی‎داری (05/0>P) بهتر از عصاره رزماری عمل نمود و هر دو عصاره نسبت به آنتی‎اکسیدان سنتزی BHT مؤثرتر بودند. عصاره‎های ترکیبی در این آزمون‎ها عملکرد متفاوتی از خود نشان دادند؛ به‌طوری‎که در آزمون‎های مهار رادیکال آزاد DPPH و قدرت احیاء‎کنندگی اثر سینرژیستی معنی‎دار (05/0>P) مشاهده شد، اما در آزمون‎های ظرفیت آنتی‎اکسیدانی کل و جلوگیری از اکسیداسیون روغن سویا بر‎هم‎کنش آن‌ها از نوع آنتاگونیسم بود؛ گرچه حتی در زمان ایجاد اثر آنتاگونیستی، عصاره‎ها نسبت به آنتی‎اکسیدان سنتزی BHT عملکرد بهتری نشان دادند و بنابراین عصاره‎های طبیعی را می‎توان به‌عنوان جایگزین مناسب برای BHT معرفی نمود.

کلیدواژه‌ها

چای سبز

رزماری

سینرژیسم

آنتاگونیسم

---

عنوان مقاله English

Antioxidant Interactions of Green Tea and Rosemary Extracts Combination

نویسندگان English

Elham Ranjbar Nedamani ¹

Alireza Sadeghi Mahoonak ²

Mohammad Ghorbani

Mahdi Kashani-Nejad ³

¹ Department of Food Science and Technology, Gorgan University of Agricultural Sciences and Natural Resources, Gorgan, Iran

³ Gorgan University of Agricultural Sciences and Natural Resources.

چکیده English

The aim of present study was to investigate and compare antioxidant properties of green tea and rosemary extracts and determine the effect of their combination on the antioxidant properties. Results of total phenols, DPPH free radical scavenging assay, total antioxidant capacity, reducing power and their addition into soybean oil, showed that the green tea extract was significantly (p<0.05) more effective than rosemary, and both of these extracts showed better antioxidant activity than BHT. Combined extracts showed different behavior; in DPPH free radical scavenging assay and reducing power, a significant (p<0.05) synergistic effect was observed, while in total antioxidant capacity and soybean oil the interaction was  antagonism, although even in antagonism interaction, these combinations did better than BHT. Consequently, these natural antioxidant combinations can be used as an appropriate alternative for BHT, and that means, lower doses of natural antioxidants results in better protective effect compared to a synthetic ones.

کلیدواژه‌ها English

Green tea

Rosemary

Synergism

Antagonism