مقایسه فیزیکوشیمیایی و عملکردی ژلاتین استخراج شده از ضایعات ماهی قزلآلای رنگینکمان (Oncorhynchus mykiss) و کپور نقرهای (Hypophthalmichthys molitrix)
دوره 22، شماره 1، فروردین و اردیبهشت 1405، صفحه 73-94
https://doi.org/10.22067/ifstrj.2026.96879.1528
علیرضا امیرافضلی، مسعود رضائی، شهاب نقدی
چکیده در این پژوهش، ژلاتین از ضایعات مختلف ماهیهای کپور نقرهای (Hypophthalmichthys molitrix) و قزلآلای رنگینکمان (Oncorhynchus mykiss) شامل پوست، بافت نرم جمجمه و ستون فقرات استخراج شد. نمونههای ژلاتین استخراجشده از نظر ترکیب تقریبی، وزن مولکولی، ویژگیهای عملکردی و ساختاری مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که تمامی نمونهها دارای محتوای پروتئینی بالا (بین 69.25 % تا بیش از 85.75 %) و چربی بسیار پایین (کمتر از 1.5 %) بودند. بیشترین میزان رطوبت در ژلاتین پوست قزلآلا (8/16 ٪) و کمترین میزان در ژلاتین استخوان مهرهای همان گونه (2.97 ٪) مشاهده شد. تحلیل SDS-PAGE حضور واضح زنجیرههای α1 (~۱۱۴–۱۲۱ کیلو دالتون) و 2 α(~۱۰۰–۱۱۲ کیلو دالتون) را در ژلاتینهای پوست و بافت نرم جمجمه نشان داد، در حالیکه نمونههای استخوانی فاقد نوارهای مشخص بودند که نشاندهنده تخریب شدید کلاژن در اثر تیمار اسیدی شدید است. از نظر ویسکوزیته، بیشترین مقدار (۱۱ cP) مربوط به ژلاتین بافت نرم جمجمه کپور و کمترین مقدار (2.6 cP) مربوط به ژلاتین سر قزلآلا بود. قدرت ژل بین 573.5 گرم (پوست کپور) تا 19.6 گرم (سر قزلآلا) متغیر بود. نقطه ذوب ژلاتینهای کپور بهطور قابلتوجهی بالاتر از ژلاتینهای قزلآلا بود و برخی نمونهها به مقادیر مشابه ژلاتین پوست گاوی نزدیک شدند. ژلاتین استخوان مهرهای کپور بیشترین ظرفیت کفزایی (120 ± 2%) و ژلاتین جمجمهای کپور بیشترین پایداری کف (48.03 ± 2.12%) را نشان دادند. این نتایج بیانگر آن است که ضایعات غیرتجاری این دو گونه ماهی، بهویژه پوست و بافت نرم جمجمه کپور نقرهای، منابع بالقوه ارزشمندی برای تولید ژلاتین با کیفیت بالا جهت کاربردهای غذایی محسوب میشوند.
استخراج آنزیمی پلیساکارید سولفاته از پوست ماهی قزلآلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss) و بررسی شیمیایی، خواص ضداکسیدانی و کارکردی آن
دوره 18، شماره 5، آذر و دی 1401، صفحه 725-738
https://doi.org/10.22067/ifstrj.2022.72999.1102
شهاب نقدی، مسعود رضائی، مهدی عبدالهی، مهدی طبرسا
چکیده در مطالعه حاضر پلیساکارید سولفاته از پوست ماهی قزلآلا توسط آنزیم پپسین استخراج شد و آنالیزهای FTIR، کربوهیدرات، سولفات، یورونیک اسید و پروتئین آن انجام شد. نتایج آنالیز شیمیایی پلیساکاریدهای استخراج شده نشان داد که بازده استخراج 02/0 ±23/3% بود، همچنین درصد کربوهیدارت و پروتئین نمونه بهدست آمده 56/2 ±03/57، 43/0 ±78/7 بود. همچنین مقدار سولفات و یورونیک اسید بهترتیب 77/0 ±54/6 و 43/0 ±86/3 بود. نتایج طیفسنجی مادون قرمز نشان داد یک پیک پهن در ناحیه 3350 تا cm-1 3450 مربوط به گروه –OH و باند خمشی سولفات S=O در ناحیه cm-1 1245 ظهور پیدا کرد. یک روند افزایشی و معنیدار در غلظتهای مختلف مورد استفاده برای تست DPPH مشاهده شد (p<0.05) که بالاترین قدرت خنثیکنندگی (85/38%) در غلظت 2 میلیگرم/ میلیلیتر مشاهده شد. بالاترین درصد شلاتهکنندگی رادیکال ABTS در غلظت 4 میلیگرم بر میلیلیتر آب مقطر با درصد (70/71%) مشاهده شد (p<0.05). نتایج شلاتهکنندگی یونهای فروزین پلیساکارید استخراج شده نشان داد که بالاترین درصد شلاتهکنندگی 43/98% بود (p<0.05). ظرفیت کفکنندگی، خواص پایداری کف و ظرفیت امولیسیونکنندگی نمونه مورد مطالعه حاکی از یک روند افزایشی با افزایش غلظت نمونه بود (p<0.05) و غلظت 10% پلیساکارید سولفاته استفاده شده بالاترین درصد کفکنندگی (22/72%) و پایداری کف (22/62%) را از خود نشان داده است (p<0.05). خاصیت امولیسیونکنندگی پلیساکارید سولفاته استخراج شده در برابر روغن سویا در تمامی غلظتهای استفاده شده بیشتر از روغن آفتابگردان بود (p<0.05) و بالاترین مقدار این خاصیت مربوط به غلظت 10% با عدد 57/86% و 59/92% بهترتیب در برابر روغن آفتابگردان و روغن سویا بود (p<0.05).
