با همکاری انجمن علوم و صنایع غذایی ایران
دوره و شماره: دوره 19، شماره 6 - شماره پیاپی 84، بهمن و اسفند 1402، صفحه 95-195 
مقاله پژوهشی انگلیسی شیمی مواد غذایی

بررسی خصوصیات فیتوشیمیایی پوست ژنوتیپ‌های انار ایرانی و معرفی آن به‌عنوان افزودنی غذایی طبیعی

صفحه 95-109

https://doi.org/10.22067/ifstrj.2023.82673.1262

حسن رضادوست، مریم منظری توکلی، صمد نژادابراهیمی، محمدرضا وظیفه شناس، محمدحسین میرجلیلی

چکیده امروزه، استفاده از افزودنی­های طبیعی به‌عنوان جایگزینی برای افزودنی­های سنتزی در صنایع غذایی افزایش یافته است. در این مطالعه به بررسی پتانسیل عصاره پوست انار به‌عنوان یک افزودنی طبیعی غذایی پرداخته شد. پوست انار (Punica granatum L.) محصول جانبی میوه انار است که خواص تغذیه­ای، عملکردی و ضد عفونی کننده­ای آن در ژنوتیپ­های مختلف متفاوت است. فعالیت مهار رادیکال آزاد (DPPH)، محتوای فنل و فلاونوئید کل در پوست سی ژنوتیپ انار ایرانی مورد بررسی قرار گرفت. همچنین به‌منظور یافتن تنوع در خصوصیات فیتوشیمیایی پوست ژنوتیپ­های انار از دستگاه HPLC-DAD-MS استفاده و تعداد نه ترکیب فنلی شناسایی و تعیین مقدار شدند. ترکیبات اصلی پوست انار شامل پونیکالاژین β (7/48-48/20 میکروگرم بر میلی­گرم)، پونیکالاژین α (1/30-9/13 میکروگرم بر میلی­گرم) و الاژیک اسید (4/13-6/1 میکروگرم بر میلی­گرم) می­باشند. ژنوتیپ IPP23 (کابدار شیرین بهشهر) بیشترین مقدار ترکیبات فنلی در بین سایر ژنوتیپ­ها را دارد. میزان ترکیبات فنلی کل (1/181- 4/66 میلی­گرم گالیک اسید به ازای یک گرم پودر خشک گیاه)، ترکیبات فلاونوئیدی کل (1/144- 5/38 میلی‌گرم روتین به ازای یک گرم پودر خشک گیاه) و خاصیت آنتی‌اکسیدانی عصاره­های مختلف 9/13-8/3 (میکروگرم در میلی‌لیتر) تعیین شدند. نتایج نشان می­دهد که خاصیت آنتی‌اکسیدانی عصاره­های پوست انار به‌طور قابل توجهی بالاتر از استاندارد گالیک اسید است. در نهایت در بین ژنوتیپ­های مورد بررسی، ژنوتیپ IPP23 به‌عنوان منبع مهم افزودنی­های طبیعی تعیین شد.

مقاله پژوهشی انگلیسی زیست فناوری مواد غذایی

اثرات سوپرناتانت باکتری Lactococcus lactis (L. lactis) subsp. lactis بر ماندگاری فیله قزل‌آلای رنگین‌کمان (Oncorhynchus mykiss) بسته‌بندی شده در خلاء

صفحه 111-124

https://doi.org/10.22067/ifstrj.2023.83834.1274

اسد عباس پور انبی، مسعود صیدگر، مسلم نیریز نقدهی

چکیده تحقیق حاضر جهت بررسی اثرات لاکتوباسیلوس لاکتیس زیرگونه لاکتیس بر ماندگاری فیله قزل‌آلای رنگین‌کمان بسته‌بندی شده در خلاء انجام شد. فیله‌های ماهی تهیه و به 5 گروه تیمار مختلف شامل کنترل (آب مقطر)، باکتری خالص و 2 تیمار غوطه‌ورشده در مایع رویی 2% و 4% و 106 CFU/g  L. lactis زیرگونه لاکتیس طبقه‌بندی شدند. مقادیر pH، تیوباربیتوریک اسید (TBARS)، نیتروژن فرار کل(TVN)  و مقدار پراکسید(PV)  فیله‌ها در روزهای 0، 5، 10 و 15 دوره نگهداری در دمای 4 درجه سانتی‌گراد بررسی شد. بیان و تخریب پروتئین با استفاده از الکتروفورز ژل سدیم دودسیل سولفات-پلی آکریل آمید (SDS-PAGE) آنالیز شد. ارزیابی ارگانولپتیک بااستفاده از پنج ارزیاب حسی خبره انجام شد. مقادیر TBARS، TVN، pH و PV در طول دوره نگهداری افزایش یافته است (P <0.05). افزایش غلظت مایع رویی باعث کاهش معنی‌داری در مقادیر TBARS، TVN، pH و PV شد (P <0.05). بیشترین و کمترین مقادیر TBARS، TVN، pH و PV در روز 15 به‌ترتیب مربوط به گروه‌های شاهد (04/0±367/3 میلی‌گرم بر کیلوگرم) و باکتری خالص (02/0±70/0 میلی‌گرم بر کیلوگرم)، کنترل (40/6±20/87 میلی‌گرم بر کیلوگرم) وزن بدن) بود. و 4% مایع رویی (61/79±0/40 mgN/100g)، باکتری خالص (04/0±23/6) و 4%  مایع رویی (07/0±44/5) و شاهد (01/22±0/12) meq/kg و 4% مایع رویی (06/0±08/3)  meq/kgبود. تخریب پروتئین در نمونه‌های فیله تیمار شده با باکتری خالص و 4 درصد مایع رویی کمتر بود. بالاترین امتیاز بو، طعم، بافت و رنگ به فیله‌های تیمار شده با 4 درصد مایع رویی (00/0±00/8)، باکتری خالص (40/0±00/7)، باکتری خالص و 4 درصد مایع رویی (28/0±75/7 و 28/0±75/7) و باکتری خالص (28/0±50/8) به‌دست آمد. خیساندن فیله‌های O. mykiss روی 4% مایع رویی و 106 CFU/g ازL. lactis  Subsp. لاکتیس می‌تواند عمر مفید فیله‌های قزل‌آلای رنگین‌کمان را افزایش دهد.

مقاله پژوهشی انگلیسی زیست فناوری مواد غذایی

مدلسازی جمعیت میکروبی جوانه گندم پوشش داده شده با امولسیون حاوی اسانس زرین‌گیاه در کیتوزان تحت بسته‌بندی اتمسفر اصلاح شده

صفحه 125-141

https://doi.org/10.22067/ifstrj.2023.84145.1280

نسیم نجفی، هاجر عباسی

چکیده غلات تازه جوانه‌زده به‌دلیل فواید سلامتی بخشی که دارند، منبع غذایی محبوب و پرطرفدار به شمار می‌روند. آنها بسیار حساس بوده و در طول حمل و نقل، فرآوری و نگهداری بسیار مستعد به فساد میکروبی هستند. هدف از این پژوهش بررسی تأثیر پوشش نانوامولسیون حاوی کیتوزان (75/0-0 درصد) و اسانس زرین‌گیاه ( ppm0-300) در زمان غوطه‌وری (10-120 ثانیه) بر خواص میکروبی گندم تازه جوانه‌زده طی نگهداری در دمای 4 درجه سانتی‌گراد می‌باشد. مدلسازی اثر متغیرهای مستقل بر کیفیت محصول توسط روش سطح پاسخ انجام شد. نتایج نشان داد که افزایش غلظت اسانس و محلول کیتوزان باعث کاهش فساد میکروبی محصول می‌شود. غلظت بالای اسانس زرین‌گیاه جمعیت قارچی را پس از 12 روز کاهش داد. پوشش‌دهی گندم جوانه‌زده در سطح بهینه متغیرهای مستقل (62/0 درصد کیتوزان، 57 ppm، و 49/29 ثانیه زمان غوطه‌وری) موجب کاهش معنی‌دار جمعیت میکروبی و قارچی محصول گردید. این تیمار توانست افت وزن را کم کند و سفتی بافت، محتوی فنول کل و اسید آسکوربیک گندم جوانه‌زده را در طول دوره نگهداری سرد حفظ کند، بدون آنکه تأثیری بر خواص حسی آن داشته باشد. یافته‌های این تحقیق نشان داد که پوشش نانوامولسیونی مبتنی بر کیتوزان و اسانس زرین‌گیاه در سطوح مناسب می‌تواند در حفظ کیفیت و افزایش عمر ماندگاری گندم جوانه زده مفید و مؤثر باشد.

مقاله پژوهشی انگلیسی فناوری مواد غذایی

ارزیابی ویژگی‏ های فیزیکوشیمیایی و بافتی پنیر پیتزای تقلیدی کم چرب و کم‌سدیم

صفحه 143-166

https://doi.org/10.22067/ifstrj.2023.84481.1283

معصومه مهربان سنگ آتش، مریم دادرس مقدم، سید علی مرتضوی، هانیه یاربی

چکیده رشد روزافزون بیماری‏های قلبی عروقی، فشار خون بالا، سفت شدن دیواره رگ‏ها و همچنین چاقی در بسیاری از کشورها، پنیر پیتزای کم‌چرب و کم‌سدیم را به یکی از موضوعات مورد مطالعه در سراسر جهان تبدیل کرده است. اثرات چهار متغیر مستقل شامل اینولین (025/0-0 درصد)، نشاسته پیش‌ژلاتینه (5/0- 0 درصد)،NaCl  (1-35/0 درصد) وKCl  (1-35/0 درصد) مورد بررسی قرار گرفت. محتوای چربی پنیر پیتزای تقلیدی با افزایش سطوح جایگزینی اینولین و نشاسته به‌طور قابل توجهی به 91/11 درصد کاهش یافت (05/0 > P). همچنین مقادیر رطوبت و pH آن به‌طور معنی‏داری متفاوت بود (05/0> p). افزایش سطوح نشاسته پیش‌ژلاتینه شده و اینولین باعث کاهش سختی (از 04/5 به 55/3) و چسبندگی (از 89/4368 به 54/1640 درصد) شد، اما چسبندگی (از 365/0 به 43/0) و فنریت (از 5/0 به 4/0) را افزایش داد. افزودن NaCl و KCl، سختی محصول را افزایش داد. افزودن اینولین و نشاسته، *a را کاهش داده‌اند. *b با افزایش اینولین کاهش می‌یابد و با افزایش نشاسته اصلاح شده افزایش می‌یابد. فرمول حاوی 19/0 درصد اینولین، 4/0 درصد نشاسته پیش‌ژلاتینه، 35/0 درصد NaCl و 5/0 درصد KCl به‌عنوان فرمولاسیون بهینه برای پنیر تقلیدی کم‌چرب یافت شد. نتایج تصاویر میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) نشان داد که کریستال‌های اینولین در فاز پیوسته انباشته شده‌اند که می‌تواند منجر به تغییرات مهمی در ویژگی‌های حسی و بافتی شود. این مطالعه به این نتیجه رسید که اینولین یا نشاسته را می‌توان برای جایگزینی تا 6/3 درصد از چربی موجود در پنیر پیتزا تقلیدی و 35/0 درصد NaCl و 5/0 درصد KCl برای کاهش محتوای سدیم محصول استفاده کرد.

مقاله کوتاه انگلیسی شیمی مواد غذایی

اثرات عصاره آبی بره‌موم بر محتوای پلی‌فنل کل و فعالیت آنتی‌اکسیدانی شیر خام

صفحه 167-175

https://doi.org/10.22067/ifstrj.2023.84725.1287

فاطمه قنادی اصل، زهرا جاه دوست

چکیده در سال‌های اخیر استفاده از بره‌موم در محصولات غذایی به‌دلیل نقش عملکردی آن مورد توجه قرار گرفته است. این مطالعه به‌منظور بررسی اثر غلظت‌های مختلف عصاره بره‌موم بر میزان پلی‌فنل کل و فعالیت آنتی‌اکسیدانی شیر خام انجام شد. برای این منظور عصاره آبی بره‌موم خشک تهیه و تا زمان آزمایش در قوطی‌های تیره رنگ در دمای 4 درجه سانتی‌گراد نگهداری شد. عصاره بره‌موم در غلظت‌های 0، 7/4، 1/9، 6/16 و 5/28 درصد به شیر خام اضافه شد. محتوای فنلی کل با استفاده از روش رنگ‌سنجی فولین سیوکالتیو اندازه‌گیری شد. براساس یافته‌ها، میزان پلی‌فنل کل با افزایش غلظت عصاره بره‌موم در شیر تیمار شده در ساعت صفر افزایش یافت. بر این اساس، کمترین و بیشترین مقدار پلی‌فنل کل به‌ترتیب مربوط به شیر شاهد و شیر حاوی 5/28 درصد عصاره بره‌موم بود. در طول 24 ساعت، روند کاهشی در پلی‌فنل کل در نمونه شاهد و شیر خام حاوی 7/4 درصد عصاره بره‌موم مشاهده شد. در حالی‌که میزان پلی‌فنل کل در شیر خام حاوی 1/9 و 6/16 درصد عصاره بره‌موم افزایش یافت، روند تغییرات شیر خام حاوی 5/28 درصد عصاره معنی‌دار نبود. افزودن عصاره بره‌موم باعث افزایش فعالیت آنتی‌اکسیدانی و محتوای فنلی کل شیر خام شد. با توجه به نتایج، توصیه می‌شود مطالعات بیشتری برای روشن شدن عملکرد محتوای پلی‌فنل کل بره‌موم و برهمکنش آن با پروتئین­های شیر انجام شود.

مقاله پژوهشی انگلیسی فناوری مواد غذایی

بهینه‌سازی نسبت اولئوفوم و پروتئین-پلی ساکارید برای بهبود ویژگی‌های فیزیکوشیمیایی امولسیون دوگانه A/O/W: کاربردهای بالقوه در صنایع غذایی

صفحه 177-195

https://doi.org/10.22067/ifstrj.2023.85375.1294

فائزه حسین الحسن، مصطفی مظاهری طهرانی، مهدی وریدی

چکیده تهیه امولسیون دوگانه هوا در روغن در آب (A/O/W) شامل دو مرحله کلیدی است: تشکیل اولئوفوم و پراکندگی اولئوفوم در محلول آبی حاوی پروتئین به‌عنوان امولسیفایر و هیدروکلوئید به‌عنوان عامل غلیظ‌کننده. این مطالعه با هدف بررسی اثر سطح اولئوفوم و غلظت‌های مختلف نسبت پروتئین-پلی‌ساکارید بر پایداری حرارتی، بازده کپسولاسیون و خواص رئولوژیکی امولسیون دوگانه A/O/W انجام شد. یک اولئوفوم با استفاده از یک امولسیفایر چربی‌دوست مونوگلیسرید مقطرMG) ) و روغن آفتابگردان در دمای 5 درجه سانتی­گراد با حداکثر پایداری به دست آمد. دو سطح اولئوفوم (20 درصد و 25 درصد وزنی) به محلول آبی حاوی غلظت‌های مختلف کازئینات سدیم (SC) 5، 8 و 10 درصد وزنی و کاپا کاراگینان(KC) 4/0 و 8/0 درصد وزنی اضافه شد. نتایج نشان می‌دهد که سطح اولئوفوم به‌طور قابل توجهی بر راندمان کپسولاسیون هوا و اندازه ذرات تأثیر نمی‌گذارد، درحالی‌که نسبت پروتئین-پلی ساکارید می‌تواند به‌طور قابل توجهی بر تمام خواص امولسیون دوگانه A/O/W تأثیر بگذارد. افزایش غلظت کازئینات سدیم و کاپا کاراگینان باعث بهبود پایداری حرارتی و راندمان کپسوله‌سازی شد درحالی‌که به‌طور همزمان اندازه ذرات را کاهش داد. همه امولسیون‌های A/O/W رفتار نازک شدن برشی را در میان طیف نرخ‌های برشی مورد مطالعه نشان دادند که نشان‌دهنده پتانسیل قابل توجهی برای کاربردهای غذایی است.